MKB’ers, corporates en overheid denken nog veel in termen van ‘hullie’ en ‘zullie’. Terwijl ze vaak meer overeenkomsten (kunnen) hebben dan ze denken. Het Nieuwe Werken bijvoorbeeld. Voor MKB’ers de zoveelste modegril waar corporates en overheid druk mee zijn. Echter, deze ‘slimmere’ (lees: goedkopere en effectievere) manier van werken is wel degelijk ook interessant voor het MKB. Zo doen er zich aantrekkelijke mogelijkheden voor op het gebied van huisvesting.
Neem mijn eigen situatie als voorbeeld. Door de digitalisering is mijn onderneming gereduceerd tot letterlijk 4 kasten, met daarin zaken als extra VoIP-telefoontoestellen, oud briefpapier en de laatste 2 jaar administratie (van voor de digitaliseringsslag), en een paar mooie bureaus. Doordat wij gewend zijn kennis en informatie op afstand te delen, hebben mijn vijf collega’s en ik met een handjevol ZZP-ers die op min of meer vaste basis voor onze organisatie werken, letterlijk geen kantoor nodig hebben om met elkaar te kunnen werken en samenwerken.
Theoretisch zouden we kunnen volstaan met onze thuiskantoren en al dan niet wisselende plekken voor face2face ontmoetingen met elkaar, onze klanten en de flexkrachten die voor onze klanten aan het werk zijn. Toch kiezen we voor een kantoor. Maar wel eentje die ons wat oplevert. En wel op de Amsterdamse Zuidas!
Kantoor houden aan de Zuidas
Ja, u leest het goed, het ‘kloppende hart van zakelijk Nederland’ met de hoogste vierkante meter prijs van Nederland. Overal, ook op de Zuidas is er leegstand en dus ontstaan er innovatieve concepten met een interessant prijskaartje. Concepten die zijn geënt op principes van Het Nieuwe Werken als minder behoefte aan kantoorruimte en flexibele werkplekken. Het concept op de Zuidas heeft een grote loungeachtige benedenverdieping waar huurders gebruik van kunnen maken. Met Wi-Fi en allerlei zitjes en hoekjes om klanten te ontvangen, maar ook om met eigen collega’s te vergaderen.
Het aantrekkelijke van dit concept (de credits zijn voor Spaces) is dat door deze grote, open ruimte je als huurder niet om de andere huurders heen kan, als je dat al zou willen. Oftewel, de ideale voedingsbodem om potentiële klanten of leveranciers te ontmoeten. Dit in combinatie met units vanaf 20m2 die voor eigen gebruik te huur zijn op de bovengelegen verdiepingen, zorgt ervoor dat het bedrijf tegen relatief lage kosten op een voor ons superlocatie is gevestigd.
Zeker, niet voor iedere ondernemer is het even nuttig om op de Zuidas te zitten. De moraal van het verhaal is echter dat kantoorkeuze flexibeler en betaalbaarder is geworden. Door de leegstand in combinatie met de digitalisering en flexibilisering van het werk wat andere eisen aan kantoorruimtes met zich meebrengt. En waar juist ook de kleinere MKB’ers hun voordeel mee kunnen doen.
Marianne Sturman
Directeur Moneypenny en Cloudworkers
Dit artikel is ook gepubliceerd op BriskMagazine.nl
In: Whitepapers
1 mei 2013Door: Susan Smulders, partner in Moneypenny Consulting en Marianne Sturman, oprichter van Moneypenny
Het Nieuwe Werken? Als het aan ‘ons’, aan de leidinggevenden lag, dan deden we er helemaal niets aan. Want Het Nieuwe Werken, dat betekent: medewerkers bepalen zelf waar en wanneer ze werken, ze plannen werk om hun privéleven heen en voor je het weet werken ze alleen nog als het hen uitkomt. Het Nieuwe Werken wordt dan een leuk feestje voor de medewerkers; het is een tranendal voor de managers. Zulke geluiden hoor je wel eens als het onderwerp op tafel komt in directiekamers. In deze whitepaper vertelt Moneypenny Consulting hoe u uw medewerkers kunt helpen om de juiste balans te blijven vinden tussen de belangen van klanten, werkgever, collega’s, en het privéleven.
Download hier het whitepaper.
Dit whitepaper is ook gepubliceerd op www.overhetnieuwewerken.nl.
Bring your own, afgekort tot BYO, is bekend uit de horeca wat zoveel betekent dat je je eigen drank mee kan nemen. Steeds vaker zie je deze term op de werkvloer voorbijkomen, dan is de betekenis echter ietsjes anders… Vaak met de D van devices toegevoegd, zodat het onomstotelijk duidelijk is dat je niet die lekkere fles meeneemt naar kantoor, maar je eigen ICT-attributen.
‘Vroeger’ bestond je eerste werkdag bij een nieuwe werkgever uit het ophalen van je laptop en mobiele telefoon van de zaak. De keus was al voor je gemaakt en dus liep je met dezelfde apparatuur rond als alle collega’s. De laatste jaren is er, zeker bij grotere bedrijven, enige keuzevrijheid bijgekomen en kun je kiezen uit een aantal modellen. De tendens die nu langzaam maar zeker met zijn opmars bezig is, is dat de werkgever niet langer voorziet in laptop en telefoon, maar dat de werknemer zijn eigen apparaten gebruikt.
Dit is geen slimme manier om te bezuinigen. Het komt juist tegemoet aan de wensen van de werknemers. Waren een telefoon en laptop van de baas voorheen nog een vorm van status – en bovendien veelal van betere kwaliteit – en was je er maar wat blij mee, tegenwoordig wordt het eerder gezien als ballast.
Verlengstuk
BYOD is een logisch gevolg van maatschappelijke ontwikkelingen in het algemeen en ontwikkelingen op de arbeidsmarkt in het bijzonder. Dat maakt BYOD ook zo interessant. Digitaal verbonden zijn, is steeds belangrijker; de smartphone is een verlengstuk van jezelf geworden. Logisch dat iedereen daarom ook een eigen persoonlijke voorkeur ontwikkelt voor een type apparaat. En waarom zou je in een tijd waar werk en prive door elkaar heen lopen nog langer met twee toestellen – een voor privédoeleinden en de ander voor zakelijk gebruik – rondlopen? Ook vanuit duurzaamheidsoogpunt is dit op z’n minst niet wenselijk te noemen.
Meerdere petten
Ook de arbeidsmarkt maakt in sneltreinvaart de nodige ontwikkelingen door. Steeds vaker werken mensen niet langer voor één baas, maar voor meerdere werkgevers. Of houden er een kleinere vaste deeltijdbaan op na om daarnaast bij te klussen in hun eigen webshop of adviesbureau. En deze mensen willen niet met rondlopen met een hele batterij aan telefoons of laptops.
Nieuwe beveiligingsvormen
Met BYOD hoeven ICT-afdelingen van organisaties zich niet langer te verdiepen in welke laptops en telefoons in het aanbod op te nemen. Wel brengt dit een nieuwe uitdaging met zich mee op het gebied van beveiliging. De ICT-omgeving moet zo worden ingericht dat toegang en beveiliging niet op het apparaat zelf is geregeld, maar in het netwerk.
Ik verwacht dan ook dat alleen de applicaties die te maken hebben met het primaire proces zullen worden opgelegd door het bedrijf. Overige software applicaties waar mensen mee werken, zoals collaboration tools om te communiceren en samenwerken, zullen door medewerkers zelf worden bepaald. Een vorm van toenemende vrijheid en flexibiliteit die het waard is om een flesje voor open te trekken…
Marianne Sturman
Directeur Moneypenny en Cloudworkers
Dit artikel is ook gepubliceerd op OverHetNieuweWerken.nl
Onlangs werd ik door een bank benaderd of ik als MKB-ondernemer tijdens een relatiebijeenkomst mijn visie wilde geven op het thema ondernemen in crisistijd. Ik heb toegezegd, maar moest mij wel even in het onderwerp verdiepen. Als MKB-ondernemer ben ik niet zozeer bezig met de crisis an sich, wel merk ik dat het zakendoen de afgelopen jaren is veranderd. ‘Vroeger’, voor 2008, was het makkelijker om opdrachten binnen te halen, waren salescycli korter en was de druk op prijzen kleiner.
Focus op klantretentie en kwaliteit
Mede door de nieuwe situatie, besef ik nu meer dan ooit hoe belangrijk klanten zijn. Voorheen was de houding wanneer een klant dreigde weg te gaan wat laconieker, omdat je wist dat er snel een nieuwe klant zou binnenkomen. Met het huidige besef dat deze nieuwe klant misschien wel wat langer op zich laat wachten, ligt er meer nadruk op het behouden van de klant. En daarmee komt vanzelf meer focus op het leveren van een excellente dienstverlening. Het veelgehoorde kaf van het koren wordt zo gescheiden.
Vaste kosten laag
De lijfspreuk van mijn Groningse grootvader, eveneens ondernemer, vaste kost’n laag, de rest kan niet verdomm’n, blijkt een universele waarheid, toepasbaar op elke onderneming. In mijn eigen bedrijf ben ik erachter gekomen dat de vaste kosten over de jaren heen steeds een tikje hoger zijn geworden. Abonnementje hier, lidmaatschapje daar, tientallen ongebruikte domeinnamen. Het werkt verhelderend eens in zoveel tijd door de inkoopfacturen heen te bladeren. Het zal je verbazen hoeveel zaken er wel niet tussen zitten waar je eigenlijk helemaal geen gebruik van maakt. Hop, weg ermee!
Naast deze relatief kleine besparingen, zijn ook de grotere, vaste kostenposten aan te pakken. Zo kwam ik erachter dat de vierkante meterprijs van een leegstaande ruimte in het kantoorpand waar mijn bedrijf is gevestigd, is gehalveerd. Niet ongunstig voor de onderhandelingspositie richting mijn huisbaas.
Slimmer werken
Last, maar zeker niet least, is het nuttig werkprocessen regelmatig onder de loep te nemen. Er blijken altijd wel taken te zijn die ooit zinvol waren, maar inmiddels niks meer toevoegen of op basis van voortschrijdend inzicht niet meer nodig zijn. En als medewerkers efficiënter gaan werken is er meer tijd voor andere of nieuwe dingen, of kan met minder mensen meer werk worden verricht.
Fijn om ondernemer te zijn
In crisistijd, maar ook in optimistische tijden, is het als ondernemer goed te focussen op kwaliteit en klanttevredenheid. En aan de (vaste) kostenkraan te draaien waar nodig. Om de winstgevendheid te verhogen (bij gelijkblijvende omzet) of in ieder geval gelijk houden (bij dalende omzet). Het mooie van het (MKB-)ondernemerschap is dat het gepaard gaat met de vrijheid en flexibiliteit dit te doen; immers, de ondernemer is de baas en hoeft feitelijk hierover niemand verantwoording af te leggen. Wat is het fijn om ondernemer te zijn..!
Marianne Sturman
Directeur Moneypenny en Cloudworkers
Dit artikel is ook gepubliceerd op Briskmagazine.nl
In: Whitepapers
11 apr 2013Door: Marianne Sturman, oprichter van Moneypenny en Susan Smulders, partner in Moneypenny Consulting
Werken los van tijd of plek, als je dat in 13 jaar hebt ingevoerd bij meer dan 400 organisaties, dan heb je een schat aan praktijkervaringen opgedaan. Moneypenny heeft die kennis gebundeld, en op basis daarvan het HNW-Volwassenheidsmodel© ontwikkeld. Wie het model toepast, kan concreet en praktisch aan de slag in zijn eigen organisatie om Het Nieuwe Werken naar een hoger plan te brengen. Doel? De toegevoegde waarde van HNW beter benutten voor de organisatie. U leest in deze whitepaper alles over de vier fasen van het Volwassenheidsmodel, en hoe u ermee aan de slag kunt in uw eigen organisatie.
Download hier de whitepaper.
Het halen van een wit voetje. Vroeger bij juf en ouders, tegenwoordig bij de baas. Door net wat eerder op kantoor te verschijnen dan je baas en, bij voorkeur ook, je collega’s. En door ’s avonds degene te zijn die de deur achter zich dichttrekt. Kinderachtig of niet, het gebeurt. En niet voor niets, wat er zijn bazen die daar maar wat gevoelig voor zijn. Een promotie is zo snel verdiend.
Ongenuanceerd kunnen we stellen dat dergelijke bazen niet op voorhand de grote voorstanders van Het Nieuwe Werken zijn. Idem voor de medewerkers die deze tactiek in stand houden. Want hoe toon je je tomeloze inzet en volwaardige loyaliteit als je opeens met flexibele werkplekken en -tijden te maken hebt?
Slim?!
Om te bewijzen dat je nog steeds de hardst werkende van het stel bent ga je ‘slim’ om met de zogenaamde moderne technologie. Met als resultaat mails die op de meest vreemde tijden worden verstuurd, althans volgens de maatstaven van de minder streberige types onder ons.
Potje patiencen
De meer kritische bazen hebben echter hun bedenkingen hierbij. Die hadden ze overigens ook al in de ‘oude tijd’. Met lede ogen keken ze aan hoe het spel van de witte voetjes werd gespeeld, dat soms positief werd beoordeeld maar zeker niet standaard was. En daarbij ook wel door hebbend, dat er op die bewuste vroege of late uurtjes soms druk werd ‘gepatienced’ vanachter de computer. Van mails die tegenwoordig op opmerkelijke tijden worden gestuurd, raken zij dan ook niet meteen geïmponeerd. Helemaal niet als ze het ook nog eens door de Nieuwe Werkenbril bekijken: waarschijnlijk heeft de werknemer ’s middags andere dingen gedaan, dat hij nu ’s avonds nog aan het werk is.
24/7
Een gevaar dat zich echter voordoet is dat dat laatste, ’s middag vrij en daarom ’s avonds nog aan het werk, juist níet het geval is. Maar dat de ‘oude werk’ mentaliteit, oftewel als eerste op kantoor en als laatste weg, vermengd raakt met Het Nieuwe Werken. Met als gevolg medewerkers die én de hele dag op kantoor zijn én er ook nog eens ’s avonds mee bezig zijn via de mail. Dit komt voor bij bedrijven waar Het Nieuwe Werken op papier is ingevoerd, maar waar in werkelijkheid iedereen nog volgens de oude werkprincipes werkt. Aangevuld dus met het nóg meer werken en stress. Kortom, een zorgwekkende ontwikkeling die ontstaat als Het Nieuwe Werken verkeerd wordt ingevoerd en wordt gezien als: 24/7 bereikbaar (moeten) zijn, eerst tijdens de ‘gewone’ werktijden óp kantoor en daarna nog online.
Waakzaam
Deze ontwikkeling met enkel korte termijn resultaat kan alleen de kop in worden gedrukt door cultuurverandering hoog op de agenda te zetten. Waarbij managers het goede voorbeeld geven en nadrukkelijk zijn begaan met hun medewerkers. Door ze te begeleiden bij hun verantwoordelijkheden, niet te stimuleren in én én maar in keuzes (een uurtje eerder vrij in de middag, betekent een uurtje werken in de avond), en terecht te wijzen als de balans dreigt door te slaan, bijvoorbeeld. En dat mag best gepaard gaan met een portie eigenbelang of belang ten gunste van het bedrijf. Op mentaal gebroken witte voetjes zit immers niemand te wachten.
Marianne Sturman
Directeur Moneypenny en Cloudworkers
Dit artikel is ook gepubliceerd op BriskMagazine.nl
Het ‘nieuwe’ werken is het ‘oude’ werken, maar dan goed!
Het artikel ‘Heimwee naar het oude werken’ in Volkskrant Magazine van afgelopen weekend zegt niets over het ‘nieuwe’ werken en alles over het ‘oude’ werken. Neem het voorbeeld dat aangehaald wordt van de thuiswerkvader die in zijn werkkamer naar Porsches surft in plaats van aan het werk te gaan. Denkt u werkelijk dat deze man dat op kantoor niet zou doen?
Het enige dat (mode)redactrice Evelien van Veen met dit artikel aantoont is dat de overgang van het ‘oude’ naar het ‘nieuwe’ werken in organisaties een verandering blijkt te zijn die pijnlijk blootlegt dat het met de kwaliteit van Nederlandse managers erbarmelijk gesteld is. Immers, door af te stappen van het aloude principe van management op aanwezigheid, wordt de ‘nieuwe’ manager eindelijk gedwongen om zich bezig te houden met wat medewerkers op het afgesproken tijdstip hebben gerealiseerd in plaats van of ze wel de hele dag aan het werk waren!
En wat de geïnterviewde medewerkers gemakshalve vergeten is dat zij met het ‘nieuwe’ werken de vrijheid hebben verworven om zélf hun werk-privé balans te bepalen. Kennelijk weten ze niet meer hoe stressvol het was toen werkplek en werktijd vast stonden.
Desondanks geef ik mevrouw van Veen graag het voordeel van de twijfel, want voor haar was er vast geen plek meer op kantoor om geconcentreerd aan dit artikel te kunnen werken. En haar laatste tweet was op 30 december 2012, dus het is geen wonder dat zij van de laatste stand van zaken van #HNW niet op de hoogte is.
Marianne Sturman
Deel 2
Tweeluik n.a.v. de recente Yahoo maatregel om thuiswerken niet langer toe te staan
De Yahoo-top heeft met het verbieden van thuiswerken de discussie over Het Nieuwe Werken weer aangezwengeld. Die speelt zich vooral af op het niveau van de manager en de medewerker en de praktische invulling. Los van de voor- en tegenstanders en de overwegingen HNW al dan niet in te voeren, is het interessant deze discussie op maatschappelijk niveau te voeren. Dan blijkt dat we tegenwoordig niet meer om flexibiliteit, zeker ook op de werkvloer, heen kunnen.
Maatschappij op maat
Met een terugtrekkende overheid moeten we steeds meer zaken zelf regelen en financieren. Het duurt niet lang meer of de collectieve CAO behoort tot het verleden, om van het collectieve pensioen maar niet te spreken. En wat te denken van kinderopvang en mantel- en ouderenzorg. Randvoorwaarde om dit allemaal zelf mogelijk te maken, is dat we de invulling van werken, wonen, zorgen (oftewel: ons leven) steeds meer naar onze hand kunnen zetten. Want het kan toch niet de bedoeling zijn dat mensen in de bloei van hun carrière hun baan noodgedwongen opzeggen om voor hun zieke of bejaarde ouders te zorgen. De schadelijke gevolgen daarvan zijn niet te overzien. Dus op naar een maatschappij op maat.
Flexibiliteit in elke levensfase
Elke generatie en iedere levensfase heeft zijn eigen reden om flexibiliteit na te streven. Voor starters is dat om meerdere activiteiten, zoals een betaalde baan én vrijwilligerswerk, naast elkaar te kunnen ontplooien. De jonge vaders én moeders blijven allebei maar al te graag werken. Voor hen is flexibiliteit juist wenselijk om werk en privé in goede banen te leiden. En zijn de kids eenmaal de deur uit, komt het mantelzorgverhaal om de hoek kijken. Om ouders vaker te kunnen bezoeken, om zorgpersoneel te ontlasten of om delen van het zorgproces voor hun rekening te nemen. Bij ouderen is er de behoefte om naast het moeten of willen werken, meer tijd te hebben voor hobby’s en kleinkinderen (ook om de jonge ouders te ontlasten voor wie de opvangkosten volledig de pan uit zijn gerezen).
Arbeidsmarktontwikkelingen
Op dit moment is het nauwelijks voor te stellen, maar binnenkort hebben we iedereen nodig die kan werken. Van ouderen tot professionals die een schaars vak uitoefenen. Hoe kunnen we de arbeidsparticipatie verhogen? Juist, door werken flexibeler te maken en daarmee tegemoet te treden aan de wensen en behoeftes. Als we werk zoveel mogelijk onafhankelijk van tijd en plaats inrichten, dan kunnen we veel meer mensen bij het arbeidsproces betrekken dan nu het geval is. Waarom moet die gewilde techneut van India naar Eindhoven verhuizen, met alle kosten en moeite van dien? Als we die Indiër een ‘thuiswerkjob’ aanbieden, waarbij we met hem vaststellen welke toegevoegde waarde wij van hem verwachten, dan kan hij die rol toch zeker wel op afstand vervullen?
Kortom, met alle maatschappelijke veranderingen die op ons af komen, móeten we werk duurzaam anders organiseren, of we willen of niet. En thuiswerken is daarbij een van de sleutels.
Marianne Sturman
Directeur Moneypenny en Cloudworkers
Dit artikel is ook gepubliceerd op Overhetnieuwewerken.nl
Door: dr. Pascale Peters en prof. dr. Beate van der Heijden, in samenwerking met Moneypenny
Als werkgevers hun medewerkers meer ruimte geven om zelf te bepalen waar ze werken en wanneer, dan zouden ze 35 procent extra arbeidsuren maken. Die opmerkelijke conclusie komt uit onderzoek door de Radboud Universiteit Nijmegen in samenwerking met Moneypenny, specialist op het gebied van Het Nieuwe Werken. Ook blijkt uit het onderzoek dat medewerkers flexibiliteit belangrijker vinden dan beloning of loopbaanontwikkeling. In deze whitepaper leest u meer over dit onderzoek, en over de uitkomsten die wetenschappelijk aantonen dat flexibel werken productiever is dan vaste uren achter het bureau.
Download hier de whitepaper.
Deel 1
Tweeluik n.a.v. de recente Yahoo maatregel om thuiswerken niet langer toe te staan
Thuiswerken is voor Yahoo-medewerkers binnenkort verleden tijd. Volgens Yahoo zijn er medewerkers die nooit op kantoor verschijnen, is het daardoor volstrekt onduidelijk wat zij doen en komt dit de productiviteit en innovatie niet ten goede. Grote boosdoener: thuiswerken! Menig sceptisch manager ten aanzien van Het Nieuwe Werken hoor ik opgelucht reageren. ‘Hè hè, het bedrijfsleven komt weer bij zinnen en ziet éindelijk in dat al dat thuiswerken een grote grap is.’
Yahoo’s maatregel is gebaseerd op angst. Maar waar zijn deze managers dan precies zo bang voor? Ze hebben een gepercipieerd gevoel van controle als ‘hun’ medewerkers op kantoor werken. Door ontmoetingen op de werkvloer kunnen ze zien hoe de vlag erbij hangt, horen ze wat er speelt en worden er zaken gedaan bij de oh zo geroemde koffieautomaten.
Het oude werken, maar dan goed
Maar, wie wil nou dat een bedrijf afhankelijk is van toevallige ontmoetingen bij het koffieautomaat? Mijn devies is: Het Nieuwe Werken is het oude werken, maar dan goed. En dat begint bij aansturen op resultaat en niet op aanwezigheid. Dit betekent dat manager en medewerker met elkaar in gesprek gaan over wat de medewerker moet realiséren in plaats van wat de medewerker gaat dóen.
Als je stuurt op wat iemand doet, dan wil je hem ook om je heen hebben. Als je stuurt op wat iemand realiseert, dan gaat het erom dat je met elkaar vaststelt wat er wanneer af moet en met welke kwaliteit en hoe dit wordt beoordeeld. Plaats en tijd van werk zijn dan van ondergeschikt belang.
Wat een zooitje
Een volgend bezwaar doemt op: ja, maar als iedereen maar werkt waar en wanneer hij wil, dan wordt het een zooitje! Helemaal juist… áls je daar geen goede afspraken over maakt. En dus zijn meetings waarbij het team en de leidinggevende bij elkaar zitten om de nieuwe werkwijze te concretiseren essentieel. Met daarbij voor iedereen eenduidige afspraken over zaken als hoe vaak zien we elkaar face to face, hoe ziet de dagelijkse communicatie eruit en wat is de benodigde bereikbaarheid en beschikbaarheid.
Thuiswerken is géén recht en géén plicht
Wat nog wel eens vergeten wordt: thuiswerken is én geen recht én geen plicht. Medewerkers krijgen de vrijheid zelf de afweging te maken of het werk en de klant het toelaat dat er thuisgewerkt wordt. Maar het is zeker niet de bedoeling dat bij het maken van afspraken er om vaste thuiswerkdagen heen gepland moet worden. Het werk en de klant gaan voor het persoonlijke belang. Zo is thuiswerken en tegelijkertijd op de kinderen passen ook volstrekt uit den boze.
Samenwerken is samenzijn?
Een ander argument van Yahoo om het thuiswerken terug te draaien is dat samenwerken alleen kan als je fysiek bij elkaar zit. Een grote misvatting! Als je met iemand moet brainstormen of een beoordelingsgesprek moet voeren, dan ligt een face to face meeting inderdaad voor de hand. Maar bij de meeste andere taken en soorten van overleg is echt geen persoonlijk contact nodig. Een telefonische of online meeting voldoet prima om de status van een project door te nemen, ook als er meerdere mensen zijn betrokken. Met de techniek van tegenwoordig zijn de mogelijkheden legio, daar kunnen ze bij Yahoo toch zeker niet omheen.
Wel veel moeite zeg, voor een beetje ‘thuiswerken’. Wat levert het nou op?
Dat is precies de hamvraag. Waar doe je het als bedrijf voor? Organisaties die overwegen Het Nieuwe Werken (en met als afgeleide daarvan thuiswerken, niet andersom) te introduceren, moeten goed stilstaan bij de waarom-vraag. Gaat het je om je arbeidsmarktpositie en wil je met het aanbieden van flexibel werken aantrekkelijker worden gevonden als werkgever? Wil je de productiviteit en accountability van je medewerkers verhogen? Wil je met de leiderschapsstijlen binnen je organisatie aan de slag? Of wil je kosten besparen door werkplekken af te stoten? Stuk voor stuk valide redenen, ieder bedrijf heeft zijn eigen afwegingen daarin. Maar is er geen ‘what’s in it for me’ effect, begin er dan vooral níet aan!
Hoe nu verder met Yahoo?
Het besluit van Yahoo om het thuiswerken terug te draaien is een klassieker. Thuiswerken krijgt de schuld, terwijl slechte en niet output gedreven managementstijlen ten grondslag liggen aan de problemen bij Yahoo. Mijn hoop is dat andere managers hierdoorheen kijken en zich niet laten verleiden eenzelfde stap te maken. De 9-5 kantoorkaders terughalen is hetzelfde als het paard weer voor de wagen spannen. Ik heb er in elk geval geen goed woord voor over…
Marianne Sturman
Directeur Moneypenny en Cloudworkers
Dit artikel is ook gepubliceerd op MKBServicedesk.nl
Dertien jaar praktijkervaring met Het Nieuwe Werken delen we graag met je via dit blog. Al meer dan 400 klanten van Moneypenny hebben de voordelen van Het Nieuwe Werken in de praktijk gebracht. Moneypenny richt zich op het snijvlak van mens & organisatie en werk. Goede invulling van randvoorwaarden als ICT en huisvesting zijn uiteraard van belang, maar dé winst van Het Nieuwe Werken zit in onze optiek in effectiever werken en samenwerken. Wie durft het aan om buiten vaste organisatorische, geografische en professionele kaders te treden? Moneypenny schept ruimte voor Het Nieuwe Werken, wie doet er met ons mee?