Koning Winter mag dan weer zijn vertrokken, theorieën van hoge piefen bij de NS en landelijke overheid over hoe het opnieuw zo ver heeft kunnen komen plus mogelijke oplossingen die reiken tot over de landsgrenzen, weten de actualiteit te beheersen.

Hoog in de boom
Zonder nu al te diep op de problematiek van de NS in te gaan, ben ik ervan overtuigd dat een deel van de oorzaak te wijten is aan het feit dat problemen op hoger niveau blijven hangen. Daar waar professionals, ver verwijderd van de dagelijkse praktijk, zich bekommeren over theoretisch getinte beleidsstukken en oplossingen. Door issues juist bij werknemers ‘in het veld’ neer te leggen, zijn er slagen te maken. Zo zie ik bij de implementatie van Het Nieuwe Werken maar al te vaak interessante verschuivingen en ontwikkelingen op dit vlak.

In het veld
Inherent aan Het Nieuwe Werken is de grotere eigen verantwoordelijkheid die komt te liggen bij de werknemer. Individueel of in teamverband wordt er een beroep gedaan op zelfsturend niveau. En wat zie je? Doordat werknemers ‘in het veld’ meer deelgenoot zijn geworden, komt dit ten goede aan de betrokkenheid. Ze hebben terecht het idee dat de bal bij hen ligt en dat zij ‘iets’ moeten doen om een probleem te voorkomen of op te lossen. Daar komt verder bij dat juist de werknemers die dichtbij een zeker issue staan, vaak als geen ander weten hóe iets in zijn werk gaat, wat de behoeftes zijn, waar het wrikt en hoe een eventueel probleem het beste aangepakt kan worden.

Krukken
Oplossingen zijn lang niet altijd hogere wiskunde. Met gezond boerenverstand zijn snel kilometers te maken. Of zoals een voormalig verkeersleider van de NS zei: vroeger sprong de machinist uit zijn trein om zelf te oordelen of de wissel in de goede stand stond. Was dat niet het geval dan pakte hij de kruk erbij om dit aan te passen en werd de reis voortgezet.

___
Marianne Sturman
Directeur Moneypenny en Cloudworkers

Dit artikel is ook gepubliceerd op re.Public

Minder on the road
Om te beginnen zijn de effecten van Het Nieuwe Werken (HNW) terug te zien in de reiskosten die een bedrijf voor zijn rekening neemt. Werken medewerkers meer vanuit huis, neemt de mobiliteit af met als gevolg: minder benzinekosten, minder treinkaartjes en meer mensen die de grote leaseauto die nu vaker voor het huis blijft staan, inruilen voor een kleinere variant of zelfs volledig inleveren. Een van de snelste wegen om kosten te besparen.

Klein maar fijn
Een ander groot besparingspotentieel vinden we bij de post kantoorruimtes. Een klein rekensommetje: In Nederland kost een werkplek gemiddeld € 10.000 per jaar. Deze kosten bestaan voor de helft uit huisvestingskosten (huur, nutsvoorzieningen, onderhoud), voor een kwart uit werkplekgerelateerde ICT-kosten, voor een vijfde uit de kosten voor diensten en middelen als catering, beveiliging, schoonmaak en meubilair; en tenslotte wat coördinatiekosten. Tel uit je winst wat je kunt bereiken met minder vierkante meters in combinatie met flexplekken en thuiswerken.

In het kader van de Arbowetgeving is het trouwens wel aan te raden een budget te reserveren waarmee medewerkers hun thuiswerkplek Arboproof kunnen maken. Deze kosten liggen, met gemiddeld zo’n € 500, nog altijd ruimschoots onder de inrichting van een werkplek op kantoor.

HNW maakt populair
Op de lange(re) termijn zijn nog meer besparingen te constateren. HNW is geliefd. Het gaat zelfs zo ver dat onder een groeiende groep professionals deze werkvorm populairder is als secundaire arbeidsvoorwaarde dan een auto van de zaak. Echter, nog altijd is HNW niet overal ingeburgerd. Een kans voor de werkgever die dit wél aanbiedt en zo makkelijker nieuwe medewerkers aan zich kan verbinden. Tijdswinst en een besparing op werving- en selectiekosten. En hij kan nog kiezen ook!

Blijven zitten waar je zit
Doordat HNW zo populair is, is het niet alleen relatief eenvoudig om aan nieuwe medewerkers te komen. Uit de praktijk blijkt dat dit ook nog eens een gunstig effect heeft op de retentie van medewerkers. Het verloop is een stuk minder. Bijkomend gevolg is dat het potje voor opleiding en training bedoeld voor nieuwe medewerkers slinkt.

De daadwerkelijke kostenbesparing voor een bedrijf is verschillend en afhankelijk van veel factoren. Deze is, net zoals de exacte invulling van HNW maatwerk is, individueel bepaald.

___
Marianne Sturman
Directeur Moneypenny en Cloudworkers

Dit artikel is ook gepubliceerd op MKB Servicedesk

Dat de toon niet altijd ‘correct’ te noemen is, is een understatement. Feit is echter wel dat mensen online van hun hart geen moordkuil (meer) maken en wel degelijk ideeën hebben over talloze onderwerpen. Er is hiermee een nieuwe manier ontstaan om aan insights te komen. Ideaal voor de politiek en het bedrijfsleven, want met meningen – het liefste enigszins gefundeerd, dat dan weer wel – is er een slag te maken.

Ideeënbus
Een eigen voorbeeld. ‘Mijn’ professionals werken volgens de principes van Het Nieuwe Werken. Bij wijze van een ‘digitale koffieautomaat’ kunnen ze elkaar via het intranet spreken over werkgerelateerde onderwerpen en elkaar zo op weg helpen. Tegelijkertijd weet ik wat er leeft en kan ik daarop inspringen. Ja, hoor ik u denken, dit is toch gewoon een digitale variant op de ouderwetse ideeënbus?! Inderdaad, ik deel uw mening dat het geen revolutionaire ontwikkeling is, maar zeer zeker wél een waardevolle. En soms ook confronterend.

Welles-nietes
Het podium werd namelijk ook betreden door professionals die hun gal wilden spuwen over minder inhoudelijke zaken, zoals onze werkwijze. Alhoewel vrij in je mening, was dat niet de bedoeling die ik er mee had. Al moest ik erkennen dat dit ook gesprekken zijn die bij de ‘echte’ koffieautomaat kunnen afspelen en niet volledig te managen zijn. Aanvankelijk ging ik nog openlijk de discussie aan. Totdat ik constateerde dat dat uitmondde in een negatieve welles-nietessfeer. Meer helderheid over de verwachtingen leek een positievere aanpak. Ik besloot over de belangrijkste onderwerpen documenten te maken en die een prominente plek te geven bij de inschrijvingspagina. Een methode die blijkt te werken. Het gaat zelfs zover dat professionals onderling elkaar er naar verwijzen zodat hoogoplopende discussies in de dop de kop in worden gedrukt.

Hoor en wederhoor
Ondanks dat deze professionals zich niet kunnen verschuilen achter ID’s als Fietje58 of ikhebookeenmening5 zoals bij openbare fora, zijn ze niet bang om te reageren, positief dan wel negatief. Niet de anonimiteit blijkt bepalend te zijn bij het online durven te ventileren van een mening, maar zelf het waar en wanneer te kunnen bepalen met de veiligheid van een computerscherm. In mijn geval was het wel wennen en moest ik leren er mee om te gaan. Inmiddels kan ik niet meer zonder en heb ik een professionaliseringsslagje gemaakt. Benieuwd naar úw mening hierover…

___
Marianne Sturman
Directeur Moneypenny en Cloudworkers

Dit artikel is ook gepubliceerd op Nu.nl

Met de volgende bekentenis loop ik het risico mezelf af te schilderen als een ‘oud wijf’. Toch neem ik de gok…

Vanuit mijn persoonlijke interesse en mijn professie hou ik (technologische) ontwikkelingen graag in de gaten. Toch voelde ik me behoorlijk geïntimideerd toen social media meer en meer zijn intrede deed, ook in zakelijke context. Ik wil toch zo graag een innovatieve ondernemer zijn? Nou dan ‘moest’ ik hier dus ook wat mee.

Paniekaanval
Maar wat? Amper wist ik uit te leggen wat social media was, laat staan dat ik me op het terrein van Twitter en Facebook zou begeven. Een online media expert die ik had ingeschakeld was haar ‘marktconforme’ uurtarief waard en wist een paniekaanval in wording te voorkomen. Op strategisch niveau spijkerde zij mij bij over de talloze mogelijkheden. Nu, 1,5 jaar later, begin ik de effecten te zien en ben ik redelijk ‘social’ te noemen in de digitale wereld.

Twee vingers in de neus
Dat ik hierover met de billen bloot ben gegaan, komt omdat ik ervan overtuigd ben dat mijn verhaal niet uniek is. Vrijwel dagelijks spreek ik (potentiële) opdrachtgevers die op zoek blijken te zijn naar een ‘social media expert’. Net als ik zijn zij ervan doordrongen dat dat ‘moet’, maar weten van de hoed noch de rand.

Daar staat tegenover dat vooral de studenten in mijn bestand heel goed raad weten met dit type opdrachten. Met twee vingers in hun neus weten ze binnen no time adviezen te formuleren en deze vervolgens te implementeren. De inrichting van een Facebookpagina gecombineerd met een door het bedrijf gemaakt filmpje dat ook wordt geplaatst op YouTube en waarvan de link weer wordt rond getwitterd voor nog meer exposure. En dan heb ik het niet alleen over de whizz kids, maar ook over de student geschiedenis en natuurkunde.

Fingerspitzengefühl
De generatie waar deze studenten onder vallen, weet niet beter. Deze digital natives zijn hiermee opgegroeid, het is voor hen een ‘way of life’. Zij beschikken over het fingerspitzengefühl, net zoals wij zonder na te denken weten welk lidwoord te gebruiken. Het gaat vanzelf.

Deze studenten zullen in hun werkende leven nooit een social media expert inhuren, zij zíjn de expert. En net zoals je dus geen ‘lidwoord specialisten hebt’, kan het niet anders of de term social media expert vind je over een tijd alleen nog maar terug in de context van ‘verdwenen beroepen’.

—
Marianne Sturman
Directeur Moneypenny en Cloudworkers.

Dit artikel is ook gepubliceerd op Nu.nl

Door HNW lijkt het soms of werken opnieuw wordt uitgevonden. Situaties die altijd vanzelfsprekend waren of waarover nauwelijks werd nagedacht, worden opeens onder een vergrootglans gelegd. Een veelgehoorde blijft de angst die leidinggevenden hebben over de controle die zij denken kwijt te raken over ‘hun’ medewerker. Is Kees wel aan het werk als hij vanuit huis werkt? Omdat er in een keer een afstand is, steekt deze angst de kop op. Toch is dit opmerkelijk. Want zeg nou zelf, als Kees nu wél hele dagen op de werkvloer doorbrengt, staat de manager dan continu in zijn nek te hijgen?

Angst
De angst voor zichtbaarheid of eerder een gebrek eraan ligt ook bij de ambitieuze professional. Hoe blijf je in het vizier van de persoon die verantwoordelijk is voor jouw promotie en verdere loopbaan? Wezenlijk hoeft er niet zo veel te veranderen. Door alle digitale mogelijkheden goed en optimaal in te zetten, zal onzichtbaarheid nooit aan de orde zijn. Mail is natuurlijk het meest voor de hand liggende medium om van je te laten horen, reactief én pro-actief. Maar ook nieuwere online tools en social media maken een bedrijf transparanter en creëren extra mogelijkheden om als ‘nieuwe werker’ zichtbaar te zijn. Zo hebben steeds meer organisaties hun eigen Facebookpagina, zijn documenten in de cloud te vinden en vinden meetings plaats via geavanceerde vergadertools.

Eigen PR
Met HNW is het eenvoudiger dan ooit om zichtbaar te zijn, vooral omdat je er zelf invloed op hebt. Zie het als de PR van jezelf en je functie. Die was altijd al te benutten, maar neemt voor velen nu een meer bewustere plek in. Eigenlijk in lijn met de recente ontwikkelingen in de samenleving waar subsidies geen vanzelfsprekendheid meer zijn. Om te overleven is een zekere mate van ondernemerschap nodig en moeten er activiteiten worden bedacht om zichtbaar te zijn om te ‘overleven’.

___
Marianne Sturman
Directeur Moneypenny en Cloudworkers

Dit artikel is ook gepubliceerd op re.Public.nl

Bij wijze van goed voornemen, gaf een potentiële nieuwe opdrachtgever aan niet langer e-mail te gebruiken. In een tijdperk waarbij e-mail de normaalste zaak van de wereld is, vond ik dit in eerste instantie vrij opmerkelijk. Tegelijkertijd kon ik me ook wel vinden in haar beweegreden: er bestaan voldoende digitale mogelijkheden om elkaar van informatie te voorzien en e-mail staat de efficiëntie te vaak in de weg. Als groot voorstander van Het Nieuwe Werken en alle tools en ontwikkelingen die daarmee gepaard gaan, kon dit, wat ik zag als experiment, beginnen.

Juridische waarde van een sms
En zo werd de offerte in Dropbox geplaatst. Om de link naar deze online opslagruimte te sturen, werd LinkedIn ingezet. Alhoewel ik me wel afvroeg of dit eigenlijk ook geen vorm van e-mail was en hoe zij überhaupt op de hoogte werd gesteld van haar LinkedIn-bericht, leek dit te werken. Na telefonisch contact leek de deal in kannen en kruiken. Om het proces niet nodeloos te vertraging, ging de zoektocht naar een geschikte kandidaat van start met de afspraak dat het contract per ‘ouderwetse’ post zou worden gestuurd. Dit liet echter erg lang op zich wachten. Zou ze soms ook gestopt zijn met de reguliere post, ging het door mijn hoofd. Uiteindelijk volgde een sms via de vaste telefoon waarin ze ‘officieel’ aangaf akkoord te zijn. Maar, wat is de juridische waarde hiervan, helemaal als die via de vaste telefoon en dus ‘gesproken’ wordt gestuurd?

Experiment mislukt
Het experiment waarbij e-mail omzeild moest worden, begon lichtelijk wat irritaties te vertonen. Bij beide partijen overigens. Al snel volgde een nieuwe hick up. Als uitzendbureau maken wij filmpjes van kandidaten die we naar de opdrachtgevers sturen. Deze eerste voorselectie bespaart hen tijd met het voeren van allerlei gesprekken. In dit geval nam het juist veel tijd in beslag, omdat er veel heen en weer werd gebeld voordat de klant de filmpjes kon downloaden via Dropbox. Inmiddels waren de frustraties dusdanig opgelopen dat de samenwerking voortijdig is beëindigd. Experiment helaas niet geslaagd.

Onnodig e-mailen
Ik kan me nog steeds vinden in het uitgangspunt dat er veel slimme en efficiënte alternatieven zijn om kennis en informatie te delen en dat e-mail veelal te veel en onnodig wordt ingezet. Door documenten via de cloud met elkaar te delen, voorkom je een hoop heen en weer gemail. Echter, om e-mail helemaal te bannen lijkt nog een brug te ver. Bovendien, we blijven elkaar berichten sturen. Is het niet via e-mail, dan is het wel door middel een sms’je of chat berichtje.

Maar wie weet wat de toekomst brengt… een decennia geleden vonden velen Het Nieuwe Werken ook ondenkbaar…

___
Marianne Sturman
Directeur Moneypenny en Cloudworkers

Dit artikel is ook gepubliceerd op Nu.nl

Deze ontwikkelingen worden mede mogelijk gemaakt door de combinatie van technologische ontwikkelingen en het huidige financiële systeem. Alhoewel banken en politiek hard werken om dit systeem te verbeteren – van ingeperkte bonussen tot het opsplitsen van banken in ‘zakenbanken’ en ‘nutsbanken’ – zal dit niet voldoende zijn. Het is juist de markt waar de oplossing is te vinden.

Stokje overnemen
Partijen als Facebook en Google zijn juist dé kanshebbers om de rol van de traditionele banken over te nemen. Vanwege hun gezonde financiële draagkracht, hun innovatieve karakter en ook vanwege hun enorme achterban. Ze hebben meer informatie over consumenten en bedrijven dan wie dan ook ter wereld. En waarschijnlijk beter dan banken op dit moment zijn zij zo in staat de kredietwaardigheid in te schatten.

De websitebezoeker als obligatiehouder
Vooralsnog zijn de grootse financiële mogelijkheden van Google en Facebook toekomstmuziek. Maar op kleiner niveau gebeurt er van alles. Zo stuitte ik laatst op een gouden idee van Mijndomein.nl, het bedrijf waar ik mijn domeinnamen inkoop. Tegenwoordig kan ik er blijkbaar óók terecht voor een huurauto. Of als ik van mijn geld obligaties wil kopen. De financiering van deze verhuurauto’s verloopt namelijk via obligaties die door particulieren zijn aangeschaft. Van dat geld krijgt de site een lening waarmee het zijn wagenpark kan uitbreiden. Van de huuropbrengst lost Mijndomein de obligaties af plus een rentebedrag. Een constructie waarbij zowel Mijndomein als de consument beter van worden. En zonder tussenkomst van een ‘dure’ bank. Voor steeds meer consumenten is dát tegenwoordig al voldoende reden om met andere partijen dan banken in zee te gaan.

Doosje paracetamol
Dergelijke ontwikkelingen tonen maar weer aan hoe groot de macht van het individu of het bedrijf is als het reguliere systeem niet meer functioneert. Met het wankelende bestaansrecht van banken en de wantrouwende consument kunnen ondernemers flinke slagen maken. De moderne informatietechnologie kan daarbij voor een stroomversnelling zorgen in de ontwikkeling en uitvoering van de ideeën. Schoonmaker blijf bij je leest?! Ik ben ervan overtuigd dat deze wijsheid (juist!) anno nu niet meer opgaat.

En de banken zelf? Als zij het tij nog willen keren dan zullen ook zij moeten innoveren en stappen nemen die daadwerkelijk een hervorming teweeg brengen. Zo niet dan fungeren banken over niet al te lange tijd als de lokale kruidenier waar je je doosje paracetamol haalt.

___
Marianne Sturman
Directeur Moneypenny en Cloudworkers

Dit artikel is ook gepubliceerd op Nu.nl

Bij Het Nieuwe Werken bepaalt de dagelijkse agenda waar het het meest efficiënt werken is. Op kantoor of ‘thuis’ of een combinatie daarvan. En ‘thuis’ is al lang niet meer alleen letterlijk thuis. Tegenwoordig is het een containerbegrip waarmee we bedoelen: elke andere plek buiten het reguliere kantoor. Dit kán thuis zijn, maar ook een trendy café aan de gracht, een buurtkantoor of een strak business centre op een centraal gelegen plek. Of te wel, de derde werkplek.

Buitenshuis thuiswerken
Professionals zijn meer en meer op zoek naar een plek waar zij zo efficiënt mogelijk kunnen werken, een plek die past bij de werkzaamheden die gedaan moeten worden en een plek die passend is bij de overige mensen waar zij mee te maken hebben. Idealiter wordt daarbij ook invulling gegeven aan de eigen wensen en behoeftes. Een derde werkplek kan dan geprefereerd worden boven het vanuit huis werken:
- Sociale functie
Voor veel mensen heeft werken een sociale functie. Het onder de mensen zijn en sociale contacten opdoen, zijn kenmerken waar geen enkel technologisch hoogstandje tegenop kan. Om plaats- en tijdonafhankelijk te werken, zonder daarbij de interpersoonlijke contacten te missen, zijn werkplekken buiten de deur een oplossing.
- Privé-werkbalans
Thuiswerkers zijn loyale professionals die vaak net iets harder lopen en zich net wat minder snel ziek melden dan hun altijd op kantoor zittende collega’s. Het gevaar dat hierachter schuil gaat, is dat de privé-werkbalans – die juist met thuiswerken beter in balans zou moeten zijn – doorslaat naar werk. Door de thuiswerkmomenten elders in te vullen, blijft thuis net wat meer ook echt thuis in plaats van kantoor.
- Stimulans
Werknemers werken dan wel veelal harder en efficiënter buiten de kantoormuren, gebrek aan motivatie en afleidende activiteiten in en rondom het huis kunnen ook voor hen een gevaar zijn. Een werkplek tussen andere werkende mensen verkleint de kans op het doen van niet-werk gerelateerde activiteiten.

Baas over tijd en plaats
Voor welke werkplek werknemers ook kiezen, het gaat er primair om dat ze zeggenschap hebben over het waar en wanneer ze aan de slag gaan. Voor de accountmanager kan het betekenen dat hij zijn informele zakelijke meeting in het café bij hem om de hoek laat plaatsvinden, waardoor hij en zijn klant de files omzeilen. Voor de jonge moeder is dat het uurtje eerder van kantoor weg kunnen gaan, zodat ze eerst rustig haar kind van de kinderopvang kan halen en vervolgens ’s avonds haar laatste mails nog even bekijkt. Eigen keuzes hebben, flexibel kunnen zijn als dat wenselijk is, zonder daarbij de werkgever en gestelde doelen uit het oog te verliezen, dáár draait het om.

___
Marianne Sturman
Directeur Moneypenny en Cloudworkers

Dit artikel is ook gepubliceerd op Hetnieuwewerkenblog.nl

Deze toenemende behoefte staat haaks op de enorme kantoorleegstand. Opvallend is dat deze leegstand deels te wijten is aan de veranderende manier van werken. Enerzijds doordat er minder vanaf kantoor wordt gewerkt, anderzijds doordat steeds meer professionals als zelfstandige aan de slag gaan. De leegstand kán echter ook een oplossing zijn voor de stijgende vraag.

Oplossing voor kantoorleegstand
Ruim 14 procent van de totale kantoorruimte in Nederland staat leeg; een duur geintje. En dus wordt er gekeken naar nieuwe functies van deze gebouwen. Alhoewel wonen het meest voor de hand lijkt te liggen, minister Donner is een onderzoek gestart naar de precieze mogelijkheden, is dat slechts een gedeeltelijke oplossing. Niet alle kantoorpanden voldoen namelijk aan de huidige wooneisen. Het geschikt maken voor (semi-)individueel zakelijk gebruik is een andere oplossing. Verbouwtechnisch gezien minder drastisch, kosten efficiënt en bovendien aansluitend bij wensen van veel professionals. Een trendy café klinkt immers wel aantrekkelijk, maar is niet voor alle werkzaamheden even ideaal.

Deelstoelproject 2.0
Naast de leegstaande kantoorpanden, kunnen toegankelijke werkplekken ook gecreëerd worden door de doelgroep van bestaande flexibele werkplekken uit te breiden. Denk bijvoorbeeld aan het onlangs gelanceerde Deelstoelproject. Hierbij kunnen ambtenaren gebruik maken van andere overheidsgebouwen dan waar zij officieel gestationeerd zijn. Weliswaar op het eerste gehoor enigszins controversieel te noemen, maar denk eens in tot wat voor interessante kruisbestuivingen het kan leiden als er een veel meer diverse groep mensen – uit de overheidshoek én de commerciële wereld – bij elkaar werkt!

Angst
Tot op heden is het Deelstoelproject nog voorbehouden aan ambtenaren. Een geruststelling voor commerciële aanbieders die, zo bleek uit een recente discussie, bang zijn dat de overheid zo hun concurrent wordt. Een onterechte angst. Alleen al omdat de Deelstoel niet voldoende plek biedt voor elke flexibele werker. Ook zullen de locaties en bijbehorende voorzieningen van de Deelstoel lang niet altijd (zullen) aansluiten op de wensen en behoeftes van de professionals. En hiermee is er ruimte voor de commerciële partijen. Win de groeiende groep ‘thuiswerkers’ voor je – met state of the art infrastructuur, 24/7 toegankelijkheid en butlerservices. Al is het maar om verdere kantoorleegstand te voorkomen.

___
Marianne Sturman
Directeur Moneypenny en Cloudworkers

Dit artikel is ook gepubliceerd op re.Public

Laptop of desktop
Plaats- en tijdonafhankelijk werken is maatwerk. Een traditioneel collectief inkoopbeleid is niet langer de beste aanpak. Is het wel nodig om voor het hele bedrijf smart phones en laptops aan te schaffen? Weliswaar reuze handig voor iemand die veelal vanuit huis werkt, maar een stuk minder interessant voor de op kantoor zittende collega. Bring Your Own Device, onder meer ingevoerd bij OVER-gemeenten, is een passender aanpak waarbij het eindresultaat centraal staat. Hierbij heeft elke werknemer een budget waarmee hij de vrijheid heeft hard- en software naar zijn keuze aan te schaffen.

Gedateerde arbeidsovereenkomsten
Nog veel meer in het hart van de collectieve besluiten, en daarmee een stuk complexer dan bovenstaand voorbeeld, zijn arbeidsovereenkomsten en bijbehorende regelgevingen. De meeste overeenkomsten zijn, in relatie met Het Nieuwe Werken (HNW), gedateerd te noemen. Zo is het nonsens om werktijden vast te leggen. En hoe om te gaan met kwesties als vakantiedagen, ziekte en overuren? Hoe deze te formuleren in de context van plaats- en tijdonafhankelijk werken? En hoe hier in de praktijk – waar grenzen tussen werk en privé vervagen – mee om te gaan? De crux zit ‘m vooral in het feit dat de traditionele arbeidsovereenkomsten veelal niet gebaseerd zijn op output, zoals dat bij de ‘spelregels’ van HNW wel het geval is.

Collectief het collectief beëindigen
HNW betekent het nemen van eigen verantwoordelijk. Het is dan nogal tegenstrijdig alle werknemers én over een kam te scheren én hen collectief te vertellen hoe te moeten werken. De focus zou meer moeten komen te liggen op het geven van eigen verantwoordelijkheid. Niet in de vorm van gemoderniseerde collectieve arbeidsovereenkomsten, maar juist in de vorm van op maat gemaakte individuele afspraken waarbij resultaten het uitgangspunt zijn.

___
Marianne Sturman
Directeur Moneypenny en Cloudworkers

Dit artikel is ook gepubliceerd op Nu.nl